Jezus rozsyła Dwunastu. Ale zanim ich wysyła, przywołuje ich do siebie. Każde posłannictwo musi mieć początek w przyjściu DO Jezusa na JEGO wezwanie. Bliskość z Jezusem jest gwarantem udanej misji!

Co znaczy, że należy mieć ze sobą jedynie suknię, laskę i sandały? Znaczy to, że w trudzie pasterskiego wędrowania i głoszenia musimy polegać na Ojcu. On się zatroszczy.

Polecenie drugie: pozostać w domu, do którego się weszło i zostało się przyjętym. Wielka jest pokusa, żeby szukać lepszych wygód, wygodnienszego łóżka, smaczniejszego jedzenia czy w końcu mniej męczących domowników. Wraca jak echo: jaka wspólnota jest, tak jest, ale…

Jezus rozsyła po dwóch, bo gdzie dwaj albo trzej zebrało się w Jego imię, tam jest On obecny. Wszystkie cuda dokonywane są nie mocą apostołów, ale mocą Jezusa, bo jeśli zgodnie dwóch o coś prosić będzie w Jego imię, Ojciec to da. Uczniowie jeszcze tego nie rozumieją, wiec idą dwójkami, żeby nie popaść w pychę indywidualizmu. Muszą się mierzyć ze sobą nawzajem. Muszą uczyć się pokory wobec siebie. To wielka rzecz!

I Jezus daje im władzę nad duchami nieczystymi, nad chorobami i powierza im misję głoszenia nawrócenia (metanoi – zmiany myślenia).

Czy to czegoś przypadkiem nie przypomina?

Dokładnie tak wygląda misja JEZUSA!

Na pustyni usługiwały Mu anioły (nie brać niczego…), ujarzmiał złe duchy, uzdrawiał i głosił wzywając do nawrócenia.

Jezus najpierw pokazał JAK. Teraz uczniowie czynią to, co należy. Dlatego tak ważne jest to, by wszystko zaczynać od Jezusa – On jest WZOREM DO NAŚLADOWANIA i ŹRÓDŁEM POSŁANNICTWA!

Czy ja każdy mój dzień rozpoczynam od spotkania z Jezusem? Czy patrze na Niego, by móc Go naśladować?

Bo to jest WAŻNE!

Bardzo ważne!

Sedno jest w tym, by NAJPIERW był Jezus. By NAJPIERW spotkać Jezusa!

Jezu. 

Niech Twój Duch Święty nieustannie prowadzi mnie do Ciebie. Niech mnie jednoczy z Tobą. Ty bądź w centrum mojego życia. Chcę, byś Ty był dla mnie wzorem nade wszystko! Daj mi łaskę rozpoczynania wszystkiego od spotkania z Tobą. Niech wszystko co czynię, będzie Twoim dziełem. Twoim, nie moim. Amen.